شش ماهگی

دختر قشنگم شش ماهه شدنت مبارک.

شما الان نیم ساله شدی. از قبل دلم می خواست یه جشن کوچیک برای نیم سالگیت بگیرم اما مامانی رو  ببخش به خاطر از دست دادن دایی حمید واقعا دل و دماغ نداشتم حتی در حد چند عکس.

البته نگرفتن عکس و ثبت دقیق زمان شش ماهه شدنت از تنبلی مامان هم بود. (الان بابایی داره بهت فرنی میده، البته توش موز هم رنده کردم، یه حلقه کوچولو)

دیروزم با بابایی رفتیم و واکسن شش ماهگیت رو زدیم. شما وقتی سوزن رو از پات در اوردن تازه زدی زیر گریه. این واکسنم مثل دو ماهگیت بد بود، البته پاهات درد نمی کرد؛ حال ندار بودی.

با اینکه هر چهار ساعت بهت استامنیوفن می دادم اما شب تب کردی و دمای بدنت به 38.7 درجه رسید. تا ساعت 1 هم بیدار بودی و با اینکه چشماتو بسته بودی همش تو خواب تکون می خوردی و سرت رو این ور اون ور می کردی.

تبت داشت فروکش می کرد و مام یه دستمال خنک گذاشتیم رو سرت. خدا رو شکر تا صبح خوابیدی و به جز چند دفعه که از خواب بیدار شدی تا شیر بخوری همه چیز خوب بود. صبح هم یه خرده داغ بودی و من دوباره بهت قطره دادم. الان خدا رو شکر بهتری و داری با روروئکت اینور و اون ور میری.

خدا رو شکر واکسن بعدیت میره برای یکسالگیت. ایشالله تا چشم بهم بزنیم اون روزم میرسی. البته من اصلا دوست ندارم زود بزرگ بشی چون هنوز بزرگ نشده دلم واسه این روزات تنگ میشه.

راستی موقع چکاپ ماهانه ات وزنت شده بود 8700 و قدت هم 70 سانتی متر. ماشالله به دختر خشگل خودم

  عاشق چهره معصوم و زیبات موقع خوابیدنتم.

ارغوان به قول بابا محسن در حال ارتکاب جرم